(ang. type II error, β - error, error of the II. kind)
syn.: błąd β, błąd drugiego rodzaju
Szansa błędnego nieodrzucenia hipotezy zerowej, która jest w rzeczywistości fałszywa.
Błąd beta może wystąpić tylko wtedy kiedy hipoteza zerowa nie jest odrzucona. Istnieje ryzyko popełnienia albo błędu I typu, albo błędu II typu, ale nigdy obu jednocześnie.
Jeśli wartość „p" nie jest wystarczająco niska, aby odrzucić hipotezę zerową, pojawia się ryzyko popełnienia błędu beta.
Aby zminimalizować prawdopodobieństwo błędu beta tzn. zwiększyć do maksimum siłę statystyczną (siła = 1 - β), należy zwiększyć wielkość próbki.
Źródło:
Bochenek T., Ryś A., Topór-Mądry R.: Słownik Polsko – Angielski terminów farmakoepidemiologicznych i farmakoekonomicznych. Szkoła Zdrowia Publicznego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1997.
syn.: błąd β, błąd drugiego rodzaju
Szansa błędnego nieodrzucenia hipotezy zerowej, która jest w rzeczywistości fałszywa.
Błąd beta może wystąpić tylko wtedy kiedy hipoteza zerowa nie jest odrzucona. Istnieje ryzyko popełnienia albo błędu I typu, albo błędu II typu, ale nigdy obu jednocześnie.
Jeśli wartość „p" nie jest wystarczająco niska, aby odrzucić hipotezę zerową, pojawia się ryzyko popełnienia błędu beta.
Aby zminimalizować prawdopodobieństwo błędu beta tzn. zwiększyć do maksimum siłę statystyczną (siła = 1 - β), należy zwiększyć wielkość próbki.
Źródło:
Bochenek T., Ryś A., Topór-Mądry R.: Słownik Polsko – Angielski terminów farmakoepidemiologicznych i farmakoekonomicznych. Szkoła Zdrowia Publicznego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1997.