(ang. measure)
Jednostka, standard, system pomiaru oraz proces określania stopnia, wymiaru, ilości, itp.
podstawowe miary stosowane w farmakoepidemiologii:
miara efektu
(ang. measure of effecf)
Miara potencjalnego działania, która odzwierciedla oczekiwaną zmianę rozkładu jednego lub więcej czynników ryzyka w danej populacji.
miara błędu losowego
(ang. measure of random error)
W farmakoepidemiologii są używane trzy pojęcia służące do pomiaru jego wielkości:
1. wartość „p",
2. błąd drugiego rodzaju (typ beta),
3. poziom ufności.
miara częstości choroby
(ang. measure of disease frequency)
Do ilościowej oceny częstości występowania choroby w populacji są używane trzy podstawowe metody:
1. zapadalność (incidence)
2. zapadalność skumulowana (cumulative incidence)
3. rozpowszechnienie (prevalence)
miara ryzyka
(ang. measure of risk)
Do oceny ilościowej ryzyka używa się trzech następujących miar:
1. ryzyko absolutne, które jest różnicą pomiędzy współczynnikami zapadalności lub zapadalnością skumulowaną;
2. ryzyko względne, które oblicza się ze wskaźników powyższych pojęć;
3. ryzyko przypisane/etiologiczne, które jest mierzone w odniesieniu do ryzyka przypisywanego ekspozycji.
Źródło:
Bochenek T., Ryś A., Topór-Mądry R.: Słownik Polsko – Angielski terminów farmakoepidemiologicznych i farmakoekonomicznych. Szkoła Zdrowia Publicznego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1997.
Jednostka, standard, system pomiaru oraz proces określania stopnia, wymiaru, ilości, itp.
podstawowe miary stosowane w farmakoepidemiologii:
miara efektu
(ang. measure of effecf)
Miara potencjalnego działania, która odzwierciedla oczekiwaną zmianę rozkładu jednego lub więcej czynników ryzyka w danej populacji.
miara błędu losowego
(ang. measure of random error)
W farmakoepidemiologii są używane trzy pojęcia służące do pomiaru jego wielkości:
1. wartość „p",
2. błąd drugiego rodzaju (typ beta),
3. poziom ufności.
miara częstości choroby
(ang. measure of disease frequency)
Do ilościowej oceny częstości występowania choroby w populacji są używane trzy podstawowe metody:
1. zapadalność (incidence)
2. zapadalność skumulowana (cumulative incidence)
3. rozpowszechnienie (prevalence)
miara ryzyka
(ang. measure of risk)
Do oceny ilościowej ryzyka używa się trzech następujących miar:
1. ryzyko absolutne, które jest różnicą pomiędzy współczynnikami zapadalności lub zapadalnością skumulowaną;
2. ryzyko względne, które oblicza się ze wskaźników powyższych pojęć;
3. ryzyko przypisane/etiologiczne, które jest mierzone w odniesieniu do ryzyka przypisywanego ekspozycji.
Źródło:
Bochenek T., Ryś A., Topór-Mądry R.: Słownik Polsko – Angielski terminów farmakoepidemiologicznych i farmakoekonomicznych. Szkoła Zdrowia Publicznego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1997.